Celem metody PNF jest ponowna nauka (tzw. reedukacja) lub odtworzenie konkretnej funkcji ruchowej, utraconej w wyniku choroby. Jest to kompleksowa terapia, oparta o najnowszą wiedzę i osiągnięcia z dziedziny neurofizjologii.
Metoda PNF znajduje zastosowanie w bardzo wielu jednostkach chorobowych, głównie z dziedziny neurologii i ortopedii. - Leczenie ukierunkowane jest na odzyskanie utraconej w wyniku procesu chorobowego funkcji ruchowej.
Fizjoterapeuta pracuje indywidualnie z pacjentem, naucza bezbolesnego ruchu.
Wskazania do terapii z wykorzystaniem elementów metody PNF, są następujące:
NEUROLOGIA:
przebyte incydenty naczyniowe Ośrodkowego Układu Nerwowego w postaci udarów niedokrwiennych oraz krwotocznych mózgu
wszelkie chororoby powodujące zaburzenia w utrzymywaniu równowagi
choroby powodujące upośledzenie stereotypu chodu
stwardnienie rozsiane (SM)
choroba Parkinsona
ORTOPEDIA:
pacjenci pooperacyjni, u których występują zaburzenia funkcji mięśni w postaci deficytu masy oraz siły mięśniowej
choroby mięśni szkieletowych (m.in. dystrofie, zaburzenia metaboliczne, zmiany zapalne)
złamania tkanki kostnej, uszkodzenia tkanek miękkich aparatu ruchu: mięśni, ścięgien, więzadeł, torebek stawowych
zaburzenia tzw. propriocepcji (czucia ciała w przestrzeni) jako następstwo doznanego urazu tkanek miękkich
zaburzenia prawidłowej postawy - reedukacja posturalna
bóle kręgosłupa segmentu szyjnego, piersiowego oraz lędźwiowo - krzyżowego
neuralgie nerwu trójdzielnego oraz twarzowego
zaburzenia funkcji wegetatywnych (oddychanie, połykanie, artykulacja)
leczenie stawów hypermobilinych (nadruchliwości) - stabilizacje stawów kręgosłupa oraz kończyn